Obuwie ESD a antystatyczne — różnice, strefa EPA, ATEX i kiedy jest wymagane

Trzewik Bevel Composite S3S ESD SR FO FE01 Portwest

Autor: Zespół ekspertów ventabe bhp · Zaktualizowano:

Obuwie antystatyczne (symbol A) to cecha środka ochrony indywidualnej według EN ISO 20345: rezystancja powyżej 100 kΩ, ale nie więcej niż 1000 MΩ. Obuwie ESD służy ochronie elektroniki w strefie EPA — rezystancja mierzona razem z osobą nie przekracza 100 MΩ. Obuwie ESD antystatyczne, np. S3S ESD, łączy obie cechy w jednym bucie.

Stan prawny i stan norm: 13 października 2026 r. Poniżej odpowiedzi na pytania zadawane najczęściej: czym te dwa rodzaje obuwia się różnią, kiedy samo „antystatyczne” wystarczy, co ze strefami zagrożonymi wybuchem i jak często mierzyć rezystancję.

Jaka jest różnica między obuwiem ESD a antystatycznym?

Różni je cel i górna granica rezystancji. Obuwie antystatyczne (antyelektrostatyczne) chroni człowieka i otoczenie przed skutkami gromadzenia ładunku; jego rezystancja mieści się między 100 kΩ a 1000 MΩ. Obuwie ESD chroni wyrób — elementy elektroniczne — i ma węższy zakres: do 100 MΩ w układzie z osobą.

„Antystatyczne” i „antyelektrostatyczne” to dwa określenia tej samej cechy: rozporządzenie w sprawie ogólnych przepisów BHP mówi o obuwiu antystatycznym, CIOP-PIB — o antyelektrostatycznym. ESD (ang. electrostatic discharge) to wyładowanie elektrostatyczne.

Cecha Obuwie antystatyczne (A) Obuwie ESD
Skąd pochodzi wymaganie normy obuwia: EN ISO 20345 (bezpieczne), EN ISO 20346 (ochronne), EN ISO 20347 (zawodowe) program ochrony elektroniki według EN IEC 61340-5-1; metoda badania obuwia: EN IEC 61340-4-3
Co jest chronione pracownik i otoczenie — ograniczenie ryzyka zapłonu od iskry elementy i urządzenia elektroniczne wrażliwe na wyładowania
Rezystancja powyżej 105 Ω (100 kΩ) do 109 Ω (1000 MΩ), w znormalizowanych warunkach badania nie więcej niż 108 Ω (100 MΩ), mierzona razem z osobą
Oznaczenie symbol A; w klasach S1–S7, P1–P7 i O1–O7 cecha obowiązkowa, więc symbolu się nie dopisuje napis lub symbol ESD dodawany przez producenta obok klasy, np. S3S ESD
Czy to cecha środka ochrony indywidualnej tak nie — funkcja ESD służy ochronie wyrobu
Gdzie się stosuje ogólnie w przemyśle; tam, gdzie ładunek na ciele może wywołać iskrę strefy EPA: produkcja, montaż, pakowanie i serwis elektroniki

Wartości pochodzą z reguły DGUV 112-191 „Benutzung von Fuß- und Knieschutz” (wydanie z grudnia 2025 r.), która streszcza wymagania norm. Ten sam dokument zastrzega, że nie każdy but o właściwościach antystatycznych spełnia wymagania ESD — obie cechy bada się różnymi metodami.

Jak wygląda cała skala rezystancji obuwia?

Rodzaj obuwia Rezystancja Do czego służy
Przewodzące (symbol C) do 105 Ω (100 kΩ) bardzo szybkie odprowadzanie ładunku, np. przy materiałach wybuchowych; tylko tam, gdzie wykluczono kontakt z częściami pod napięciem
Antystatyczne (symbol A) powyżej 105 Ω do 109 Ω odprowadzanie ładunku tam, gdzie nie da się w pełni wykluczyć kontaktu z urządzeniem elektrycznym
ESD do 108 Ω (z osobą) uziemienie personelu w strefie EPA
Elektroizolacyjne (EN 50321-1) powyżej 109 Ω ochrona przed porażeniem przy pracach pod napięciem — nie odprowadza ładunków

Kiedy potrzebne jest obuwie ESD, a kiedy antystatyczne wystarczy?

Obuwie ESD jest potrzebne tam, gdzie zakład prowadzi program ochrony elektroniki i wyznaczył strefę EPA. W pozostałych zastosowaniach przemysłowych zwykle wystarcza obuwie antystatyczne — z wyjątkiem stref zagrożonych wybuchem, w których o przydatności buta decyduje pomiar, a nie symbol.

Sytuacja na stanowisku Jakie obuwie Co sprawdzić
Montaż, testowanie, pakowanie i serwis elektroniki w strefie EPA obuwie ESD; jeśli są zagrożenia mechaniczne — obuwie bezpieczne z deklaracją ESD, np. S1PS ESD lub S3S ESD wymagania programu ESD zakładu; czy podłoga w strefie odprowadza ładunki; wynik na stacji testowej
Magazyn, produkcja, logistyka — bez elektroniki i bez strefy zagrożonej wybuchem obuwie antystatyczne, czyli dowolna klasa S1–S7 klasę i symbole dodatkowe pod kątem pozostałych zagrożeń
Strefa zagrożona wybuchem: pary rozpuszczalników, gazy, pyły palne według niemieckich reguł TRGS 727 (za DGUV 112-191) — obuwie antystatyczne o potwierdzonej rezystancji osoba–ziemia do 108 Ω, w praktyce modele zbadane dodatkowo pod kątem ESD; CIOP-PIB zaleca obuwie przewodzące, jeśli całkowicie wyeliminowano ryzyko porażenia dokument zabezpieczenia przed wybuchem; rezystancję układu osoba–obuwie–podłoga zmierzoną na stanowisku
Praca z materiałami wybuchowymi obuwie przewodzące (C) albo antystatyczne — według oceny ryzyka czy wykluczono ryzyko porażenia prądem; regularny pomiar rezystancji
Prace pod napięciem obuwie elektroizolacyjne według EN 50321-1 obuwie antystatyczne i ESD nie chroni przed porażeniem

Rozporządzenie w sprawie ogólnych przepisów BHP (załącznik nr 2, tabela nr 2) wymienia przy zagrożeniu „elektryczność statyczna” obuwie antystatyczne lub przewodzące. Przykłady działalności z tej tabeli to obróbka tworzyw sztucznych i gumy, rozlewanie, gromadzenie lub ładowanie do pojemnika, praca w pobliżu elementów o wysokich ładunkach elektrycznych, takich jak taśmy przenośnikowe, oraz praca z materiałami wybuchowymi. Tabela wskazuje prace, w których taka ochrona „może być wymagana” — rozstrzyga ocena ryzyka.

Klasy S1–S7 i dobór oznaczeń dodatkowych opisujemy w poradniku jak dobrać obuwie bezpieczne S1, S1P, S2, S3.

Co to jest strefa EPA i czy obuwie z symbolem A w niej wystarcza?

EPA (Electrostatic Protected Area) to wydzielony obszar, w którym obsługuje się, pakuje i przechowuje elementy wrażliwe na wyładowania elektrostatyczne. Sam symbol A nie wystarcza: obuwie antystatyczne może mieć rezystancję do 1000 MΩ, a w strefie EPA oczekuje się obuwia ESD — do 100 MΩ w pomiarze z osobą.

Wymagania dla strefy EPA wynikają z normy EN IEC 61340-5-1 (w Polsce PN-EN IEC 61340-5-1:2025-02, status „aktualna”). Norma opisuje program kontroli ESD w organizacji, która wytwarza, montuje, pakuje, serwisuje, testuje lub transportuje części i urządzenia elektroniczne o odporności co najmniej 100 V w modelu HBM i 200 V w modelu CDM. Nie jest normą wyrobu dla obuwia i nie jest normą środków ochrony indywidualnej.

Dlaczego próg jest tak niski? Według reguły DGUV 112-191 człowiek odczuwa wyładowanie dopiero przy naładowaniu do około 3000–3500 V, a już 30 V może uszkodzić elementy elektroniczne. Pracownik nie zauważy więc wyładowania, które zniszczy układ.

W strefie EPA ładunek odprowadza cały układ: osoba, obuwie i podłoga. Obuwie ESD działa tylko wtedy, gdy podłoga w strefie ma wystarczającą przewodność. Uzupełniają je uziemione powierzchnie robocze, opaski nadgarstkowe, odzież i opakowania — w tym rękawice, które znajdziesz w kategorii rękawice ESD / antystatyczne.

ATEX a obuwie — jakie wymagania obowiązują w strefach zagrożonych wybuchem?

Przepisy nie wskazują normy ani symbolu obuwia. Tam, gdzie atmosfera wybuchowa może pojawić się w ilościach zagrażających bezpieczeństwu i zdrowiu, pracodawca — na podstawie oceny ryzyka — zapewnia osobom pracującym odpowiednie ubiory, które nie będą przyczyniać się do powstania wyładowań elektrostatycznych mogących wywołać zapłon (§ 10 ust. 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki z 8 lipca 2010 r.).

„ATEX” w odniesieniu do obuwia bywa rozumiany na dwa sposoby, dlatego warto je rozdzielić:

  • Stanowisko pracy. Pracodawca dzieli przestrzenie zagrożone wybuchem na strefy 0, 1, 2 (gazy, pary, mgły) oraz 20, 21, 22 (pyły) — § 5 ust. 1 rozporządzenia z 8 lipca 2010 r. Ocena ryzyka uwzględnia prawdopodobieństwo wystąpienia i uaktywnienia się źródeł zapłonu, w tym wyładowań elektrostatycznych (§ 4 ust. 4 pkt 2). Środki ochronne opisuje dokument zabezpieczenia przed wybuchem (§ 7).
  • Wyrób. Dyrektywa 2014/34/UE, która wprowadza oznaczenia Ex dla urządzeń, nie ma zastosowania do środków ochrony indywidualnej (art. 1 ust. 2 lit. d). Obuwie podlega rozporządzeniu (UE) 2016/425: środki ochrony przewidziane do użytku w atmosferze potencjalnie wybuchowej nie mogą być źródłem ładunku elektrostatycznego, łuku elektrycznego ani iskry wywołanej uderzeniem, mogących spowodować zapłon mieszanki wybuchowej (załącznik II pkt 2.6). Na bucie nie szukaj więc znaku Ex — szukaj danych o rezystancji w instrukcji producenta.

Polskie przepisy nie podają wartości granicznej rezystancji. Punktem odniesienia mogą być niemieckie reguły techniczne TRGS 727, przywołane w regule DGUV 112-191:

  • w strefach 0, 1 i 20 — oraz w strefie 21 przy substancjach o minimalnej energii zapłonu poniżej 10 mJ — rezystancja upływu osoby do ziemi ma wynosić najwyżej 108 Ω;
  • obuwie antystatyczne o zmierzonej rezystancji między 108 a 109 Ω tego warunku nie spełnia;
  • obuwie antystatyczne zbadane dodatkowo pod kątem ESD zasadniczo spełnia wymagania TRGS 727;
  • podłoga odprowadza ładunki, jeśli jej rezystancja upływu jest mniejsza niż 108 Ω;
  • przed rozpoczęciem prac w strefie należy ustalić — np. pomiarem — czy dane obuwie antystatyczne się nadaje; o rzeczywistą rezystancję nowego buta można zapytać producenta.

To wytyczne niemieckie, nie przepis obowiązujący w Polsce — warto jednak wpisać przyjęte kryterium do dokumentu zabezpieczenia przed wybuchem. CIOP-PIB zaleca na stanowiskach z atmosferą wybuchową obuwie przewodzące, ale wyłącznie tam, gdzie całkowicie wyeliminowano ryzyko porażenia prądem; gdy tego ryzyka nie wykluczono w pełni, może być stosowane obuwie antyelektrostatyczne.

Sama deklaracja „ESD” nie jest dopuszczeniem do strefy zagrożonej wybuchem. Norma EN IEC 61340-5-1 wprost nie ma zastosowania do łatwopalnych cieczy, gazów i proszków ani do urządzeń wybuchowych inicjowanych elektrycznie. Obuwie to tylko jedna część ubioru: wymagania dla odzieży opisujemy w poradniku odzież trudnopalna i antyelektrostatyczna — normy.

Czy pomiar rezystancji obuwia ESD trzeba robić codziennie?

Przepisy BHP nie podają częstotliwości pomiaru — wymagają jedynie, by stan środków ochrony indywidualnej był okresowo sprawdzany i dokumentowany. W strefie EPA norma EN IEC 61340-5-1 (dobrowolna, stosowana przez zakłady deklarujące z nią zgodność) przewiduje plan weryfikacji zgodności i regularne kontrole; to w tym planie zakład zapisuje, jak często testuje obuwie. Codzienny test na stacji przy wejściu jest sprawdzoną praktyką, a nie wymogiem ustawowym.

Reguła DGUV 112-191 stwierdza, że do codziennej kontroli działania obuwia sprawdziły się stacje testowe: pracownik staje na elektrodzie i dotyka dłonią płytki kontaktowej, a urządzenie mierzy rezystancję osoby razem z butem. Wynik poniżej 108 Ω oznacza, że obuwie spełnia wymaganie ESD.

Za częstym pomiarem przemawia zmienność wyniku. Rezystancja buta może się znacznie zmieniać pod wpływem zginania, zabrudzenia, temperatury i wilgotności, a rezystancja styku człowiek–but zależy m.in. od wilgotności skóry.

Dla obuwia antystatycznego jako środka ochrony indywidualnej obowiązuje zasada ogólna: stan środków ochrony indywidualnej jest okresowo sprawdzany i dokumentowany (załącznik nr 2 do rozporządzenia w sprawie ogólnych przepisów BHP, § 3 ust. 3). CIOP-PIB zaleca sprawdzanie właściwości elektrostatycznych obuwia w regularnych odstępach czasu, a tam, gdzie podeszwa ulega zanieczyszczeniu substancjami zwiększającymi rezystancję — przed każdym wejściem do miejsc niebezpiecznych.

Co oznacza S3S ESD na etykiecie buta?

To dwie niezależne informacje. S3S jest klasą obuwia bezpiecznego według EN ISO 20345:2022: podnosek 200 J, zamknięta pięta, właściwości antyelektrostatyczne, absorpcja energii w części piętowej, cholewka odporna na przenikanie i wchłanianie wody, niemetalowa wkładka chroniąca przed przebiciem (badana gwoździem 3 mm) i urzeźbiona podeszwa. ESD oznacza, że producent dodatkowo zbadał but pod kątem ochrony elektroniki.

Obuwie S3S ESD jest środkiem ochrony indywidualnej z racji klasy S3S — ma oznakowanie CE, instrukcję i deklarację zgodności UE. Deklaracja ESD jest dodatkiem, którego szukaj w instrukcji lub karcie technicznej producenta, razem z metodą i warunkami pomiaru.

Ten wariant ma sens, gdy na jednym stanowisku spotykają się zagrożenia mechaniczne i elektronika: jeden but obsługuje wtedy halę i strefę EPA. W ofercie ventabe bhp są zarówno półbuty bezpieczne, jak i trzewiki bezpieczne oznaczone S3S ESD oraz S1PS ESD.

Na etykietach spotkasz też dalsze litery, np. SR (dodatkowe badanie odporności na poślizg) i FO (odporność podeszwy na paliwa). Wszystkie symbole objaśnia strona norma EN ISO 20345.

Dlaczego samo obuwie nie wystarczy?

Ładunek odpływa przez układ stopa–wkładka–spód buta–podłoga. Wystarczy jeden izolujący element — zwykła wkładka, zabrudzona podeszwa albo nieprzewodząca posadzka — żeby but z właściwym oznaczeniem przestał działać.

  • Wkładki. O właściwościach buta decyduje cały spód: podeszwa, podpodeszwa i wyściółka. CIOP-PIB zaleca, by nie wymieniać wyściółki na inną i nie wkładać dodatkowych elementów między stopę a spód obuwia. Według reguły DGUV 112-191 zasadniczo stosuje się tylko wkładki badane razem z danym modelem w badaniu typu albo wyraźnie dopuszczone przez producenta.
  • Podłoga. Tam, gdzie używa się obuwia przewodzącego lub antyelektrostatycznego, przewodność podłoża musi być odpowiednia, tak aby nie zniweczyć właściwości buta.
  • Czystość podeszwy. Zanieczyszczenia mogą zwiększać rezystancję — podeszwy trzeba utrzymywać w czystości.
  • Brak kontaktu z podłożem. Praca na podwyższeniu bez styku z podłogą albo w ochraniaczach na obuwie przerywa drogę odprowadzenia ładunku; w strefie zagrożonej wybuchem trzeba wtedy zadbać w inny sposób, by osoba nie naładowała się niebezpiecznie (DGUV 112-191).

Checklista zakupowa: obuwie ESD i antystatyczne

  1. Ustal cel: ochrona elektroniki (strefa EPA), ochrona przed zapłonem (strefa zagrożona wybuchem) czy ogólne odprowadzanie ładunków.
  2. Sprawdź dokumenty zakładu: program ESD albo dokument zabezpieczenia przed wybuchem — jaka wartość graniczna i jaka metoda pomiaru zostały przyjęte.
  3. Określ pozostałe zagrożenia dla stóp i wybierz klasę: S1PS, S3S, S3 lub inną.
  4. Poproś dostawcę o instrukcję producenta i deklarację zgodności UE; sprawdź normę z rokiem wydania.
  5. Zapytaj o deklarację ESD: metodę badania (EN IEC 61340-4-3) i wartość, na jaką producent zbadał obuwie — 100 MΩ czy zalecane przez część producentów 35 MΩ.
  6. Do strefy zagrożonej wybuchem zapytaj producenta o rzeczywistą rezystancję nowego buta i zaplanuj pomiar na stanowisku.
  7. Sprawdź podłogę: czy odprowadza ładunki i czy jest uziemiona.
  8. Ustal zasady dla wkładek — tylko dopuszczone przez producenta.
  9. Zaplanuj kontrolę: stacja testowa przy wejściu do strefy EPA, okresowy pomiar i zapis wyników.

Listę dokumentów, których warto wymagać od sprzedawcy, znajdziesz we wpisie deklaracja zgodności UE i dokumentacja ŚOI.

Typowe błędy przy obuwiu ESD i antystatycznym

  • Uznanie symbolu A za dopuszczenie do strefy EPA. Zakres antystatyczności sięga 1000 MΩ, wymaganie ESD — 100 MΩ.
  • Uznanie napisu ESD za dopuszczenie do strefy zagrożonej wybuchem. Norma programu ESD nie dotyczy łatwopalnych cieczy, gazów i proszków.
  • Wkładka ortopedyczna lub żelowa spoza oferty producenta. Może odizolować stopę od spodu buta.
  • Obuwie ESD na zwykłej posadzce. Bez podłogi odprowadzającej ładunki układ nie działa.
  • Mylenie z ochroną przed porażeniem. Obuwie antystatyczne i ESD nie jest elektroizolacyjne.

Podstawa prawna i źródła

  • Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie minimalnych wymagań, dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy, związanych z możliwością wystąpienia w miejscu pracy atmosfery wybuchowej (Dz.U. z 2010 r. Nr 138, poz. 931) — § 4 ust. 4 pkt 2, § 5 ust. 1, § 7, § 10 ust. 3 — tekst w ISAP.
  • Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (t.j. Dz.U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650, z późn. zm.) — załącznik nr 2 w brzmieniu nadanym rozporządzeniem z 4 listopada 2021 r. (Dz.U. z 2021 r. poz. 2088): § 3 ust. 3, tabela nr 2 — tekst w ISAP.
  • Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/425 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie środków ochrony indywidualnej — art. 3 pkt 1, załącznik II pkt 2.6 — tekst w EUR-Lex.
  • Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/34/UE z dnia 26 lutego 2014 r. (urządzenia i systemy ochronne przeznaczone do użytku w atmosferze potencjalnie wybuchowej) — art. 1 ust. 2 lit. d — tekst w EUR-Lex.
  • PN-EN ISO 20345:2022-09 Środki ochrony indywidualnej — Obuwie bezpieczne (ze zmianą A1:2024-07); PN-EN IEC 61340-5-1:2025-02 Elektryczność statyczna — Część 5-1: Ochrona przyrządów elektronicznych przed elektrycznością statyczną — Wymagania ogólne; PN-EN IEC 61340-4-3:2018-04 (metody badań — obuwie); PN-EN IEC 61340-4-5:2018-09 (obuwie i podłoga w układzie z udziałem człowieka); PN-EN 50321-1:2018-05 (obuwie elektroizolacyjne) — status „aktualna” w wyszukiwarce norm PKN.
  • IEC 61340-5-1:2024 — zakres normy i spis treści — IEC Webstore.
  • DGUV Regel 112-191 „Benutzung von Fuß- und Knieschutz”, wydanie z grudnia 2025 r., Deutsche Gesetzliche Unfallversicherung — rozdz. 2, 4.18, 4.20 i załącznik 3 (z odwołaniem do TRGS 727) — publikacja DGUV. To niemieckie wytyczne, nie przepis polskiego prawa.
  • CIOP-PIB, „Obuwie chroniące przed wybuchem” — serwis CIOP-PIB.

Najczęstsze pytania

Czy obuwie ESD jest środkiem ochrony indywidualnej?

Sama funkcja ESD nie — służy ochronie elementów elektronicznych, a środkiem ochrony indywidualnej jest wyrób zaprojektowany do ochrony osoby (art. 3 pkt 1 rozporządzenia (UE) 2016/425). But oznaczony np. S3S ESD jest jednak środkiem ochrony indywidualnej z racji klasy S3S według EN ISO 20345: ma podnosek, oznakowanie CE, instrukcję i deklarację zgodności UE.

Czy każde obuwie bezpieczne jest antystatyczne?

Nie każde. Właściwości antyelektrostatyczne są obowiązkowe w klasach S1–S7 według EN ISO 20345, dlatego nie dopisuje się przy nich symbolu A. Obuwie klasy SB spełnia tylko wymagania podstawowe i nie jest badane pod tym kątem — antystatyczne jest wyłącznie wtedy, gdy ma dopisany symbol A. To samo dotyczy obuwia zawodowego OB i ochronnego PB.

Ile wynosi graniczna rezystancja obuwia ESD — 35 czy 100 MΩ?

Według reguły DGUV 112-191 (wydanie z grudnia 2025 r.) za obuwie ESD uznaje się takie, przy którym rezystancja zmierzona razem z osobą nie przekracza 108 Ω, czyli 100 MΩ. Granica 3,5 × 107 Ω (35 MΩ) pochodzi z poprzedniego wydania normy i nadal jest zalecana przez wielu producentów obuwia. W zakładzie obowiązuje wartość zapisana w programie ESD.

Czy obuwie ESD można nosić w strefie zagrożonej wybuchem?

Napis ESD tego nie przesądza. Liczy się rezystancja upływu osoby do ziemi przez obuwie i podłogę, zmierzona na stanowisku. Według niemieckich wytycznych obuwie antystatyczne zbadane dodatkowo pod kątem ESD zasadniczo spełnia kryterium 108 Ω z reguł TRGS 727. W Polsce o doborze decyduje ocena ryzyka i dokument zabezpieczenia przed wybuchem.

Czy obuwie ESD chroni przed porażeniem prądem?

Nie. Obuwie antystatyczne i ESD ma celowo ograniczoną rezystancję, żeby odprowadzać ładunki. Dolna granica 100 kΩ daje jedynie ograniczoną ochronę przy napięciu do 250 V i nie jest wystarczającym zabezpieczeniem przed porażeniem. Do prac pod napięciem służy obuwie elektroizolacyjne według EN 50321-1, o rezystancji powyżej 1000 MΩ.

Czy do obuwia ESD można włożyć własne wkładki?

Tylko wkładki dopuszczone przez producenta dla danego modelu. Zmieniona wkładka może pogorszyć właściwości antystatyczne buta, a między stopę a spód obuwia nie wolno wkładać elementów izolujących. Jeśli pracownik potrzebuje wkładki ortopedycznej, zapytaj dostawcę o rozwiązanie zbadane razem z konkretnym modelem i sprawdź wynik na stacji testowej.

Jakie obuwie stosuje się przy materiałach wybuchowych?

Rozporządzenie w sprawie ogólnych przepisów BHP wymienia przy pracy z materiałami wybuchowymi obuwie antystatyczne lub przewodzące (załącznik nr 2, tabela nr 2). Obuwie przewodzące, z symbolem C i rezystancją do 100 kΩ, odprowadza ładunek najszybciej, ale wolno je stosować tylko tam, gdzie w pełni wykluczono kontakt z częściami pod napięciem. Wybór wynika z oceny ryzyka.

Podsumowanie

Obuwie antystatyczne to cecha środka ochrony indywidualnej (100 kΩ–1000 MΩ), a obuwie ESD — element ochrony elektroniki w strefie EPA (do 100 MΩ z osobą). Samo A nie wystarcza do strefy EPA, a sam napis ESD nie jest dopuszczeniem do strefy zagrożonej wybuchem. W obu przypadkach liczy się cały układ — wkładka, but, podłoga — i regularny pomiar. Tam, gdzie spotykają się zagrożenia mechaniczne i elektronika, praktycznym wyborem jest obuwie bezpieczne z deklaracją ESD, np. S3S ESD.

Dobierasz obuwie ESD lub antystatyczne dla zakładu? Zobacz obuwie bezpieczne w ventabe bhp albo wyślij wymagania przez formularz wyceny — odpowiadamy w 24 h.