Sprzęt do pracy na wysokości — normy EN 361, EN 358, EN 355 i powiązane

Sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości to system, a nie pojedynczy produkt. Każdy element ma własną normę: szelki bezpieczeństwa EN 361, amortyzatory EN 355 z linkami EN 354 albo urządzenia samohamowne EN 360, łączniki EN 362 i urządzenia kotwiczące EN 795. Pas do pracy w podparciu i ustalania pozycji wg EN 358 nie służy do powstrzymywania spadania.

Sprzęt do pracy na wysokości — normy elementów systemu

Norma	Element	Rola w systemie
EN 361	Szelki bezpieczeństwa	Jedyny element do łączenia z systemem powstrzymywania spadania
EN 355	Amortyzatory	Ograniczają siłę działającą na ciało przy zatrzymaniu spadania
EN 354	Linki bezpieczeństwa	Łączą szelki z punktem kotwiczenia (z amortyzatorem)
EN 360	Urządzenia samohamowne	Zatrzymują spadanie na krótkim odcinku (wersja EN 360:2023)
EN 353-1/-2	Urządzenia samozaciskowe na prowadnicy	Asekuracja na drabinach i prowadnicach sztywnych lub giętkich
EN 362	Łączniki (karabinki)	Łączą elementy systemu
EN 795	Urządzenia kotwiczące	Punkt zaczepienia systemu
EN 358	Pasy i linki do pracy w podparciu	Ustalanie pozycji — NIE do powstrzymywania spadania

Przeglądy: kontrola przed każdym użyciem i przegląd okresowy co najmniej raz na 12 miesięcy przez osobę kompetentną (EN 365). Sprzęt, który zatrzymał spadanie, wycofuje się z użytku do czasu oceny.

Kiedy stosuje się EN 361, EN 358, EN 355?

Sprzęt do pracy na wysokości stosuje się przy pracy na rusztowaniach, dachach, masztach, w zbiornikach, na podestach i podnośnikach — wszędzie tam, gdzie nie da się zastosować środków ochrony zbiorowej (balustrad, siatek). Każdy element podlega przeglądowi przed użyciem i przeglądowi okresowemu co najmniej raz na 12 miesięcy (EN 365).

Produkty i zamówienia dla firm

W ofercie ventabe bhp znajdziesz produkty spełniające tę normę. Zobacz: Praca na wysokości → Dla firm przygotujemy dobór do oceny ryzyka, fakturę VAT i wycenę z rabatem od wartości zamówienia.

Najczęstsze pytania — EN 361, EN 358, EN 355

Z czego składa się system powstrzymywania spadania?

Z trzech części: szelek bezpieczeństwa (EN 361), podsystemu łącząco-amortyzującego — amortyzatora z linką (EN 355 i EN 354) albo urządzenia samohamownego (EN 360) — oraz punktu kotwiczenia (EN 795). Elementy łączy się łącznikami (karabinkami) wg EN 362.

Czym różnią się szelki EN 361 od pasa EN 358?

Szelki EN 361 obejmują tułów i uda, rozkładają siłę przy powstrzymaniu spadania i są jedynym dopuszczonym elementem do łączenia z systemem powstrzymywania spadania. Pas EN 358 służy do pracy w podparciu (np. na słupie) i ustalania pozycji — nie wolno go używać do zatrzymywania upadku.

Jak często przeglądać szelki i linki?

Przed każdym użyciem użytkownik sprawdza stan sprzętu, a co najmniej raz na 12 miesięcy przegląd okresowy wykonuje osoba kompetentna (EN 365), z wpisem do karty użytkowania. Sprzęt, który zatrzymał spadanie, wycofuje się z użytku do czasu oceny.

Ile miejsca potrzeba pod stanowiskiem przy użyciu amortyzatora?

Amortyzator wydłuża się przy zatrzymaniu spadania, dlatego pod stanowiskiem potrzebna jest wolna przestrzeń (tzw. prześwit) — jej wymaganą wartość podaje producent w instrukcji. Przy małej wysokości stosuje się zwykle urządzenia samohamowne, które zatrzymują spadanie na krótszym odcinku.

← Wszystkie normy BHP (EN/ISO)