Jak dobrać obuwie bezpieczne S1, S1P, S2, S3 — klasy EN ISO 20345:2022 i dobór do stanowiska

Autor: Zespół ekspertów ventabe bhp · Zaktualizowano: 16 października 2026

Obuwie bezpieczne S3 według normy EN ISO 20345:2022 ma podnosek badany energią 200 J, zabudowaną piętę, właściwości antyelektrostatyczne, cholewkę odporną na wodę, wkładkę chroniącą przed przebiciem i urzeźbioną podeszwę. S1 wystarcza na suchych posadzkach bez ostrych przedmiotów, S2 dodaje ochronę przed wodą. O klasie decyduje ocena ryzyka na stanowisku, nie nazwa branży.

Stan prawny i stan norm: 13 października 2026 r. Pełny opis samej normy znajdziesz na stronie norma EN ISO 20345 — obuwie bezpieczne. Ten poradnik odpowiada na pytanie praktyczne: jaką klasę i jakie oznaczenia dodatkowe zamówić dla konkretnego stanowiska.

Czym różnią się klasy S1, S1P, S2 i S3?

Każda klasa zawiera wymagania poprzedniej i dodaje kolejne. S1 to podnosek, zabudowana pięta, właściwości antyelektrostatyczne i pochłanianie energii w pięcie. S1P dodaje ochronę przed przebiciem, S2 — odporność cholewki na wodę, a S3 łączy wodę, przebicie i urzeźbioną podeszwę.

Norma EN ISO 20345 nazywa te zestawy „kategoriami”; w handlu przyjęło się słowo „klasa”. Zestawienie odpowiada wydaniu z 2022 r.

Klasa	Co zawiera	Rodzaj obuwia
SB	tylko wymagania podstawowe, m.in. podnosek (200 J, 15 kN) i podstawowe badanie odporności na poślizg	skórzane lub z innych materiałów albo całotworzywowe
S1	SB + zabudowana pięta, właściwości antyelektrostatyczne, pochłanianie energii w części piętowej	skórzane lub z innych materiałów
S1P, S1PL, S1PS	S1 + odporność na przebicie: wkładka metalowa (P) albo niemetalowa (PL, PS)	jak S1
S2	S1 + ograniczona przepuszczalność i absorpcja wody przez cholewkę (WPA)	jak S1
S3, S3L, S3S	S2 + odporność na przebicie + urzeźbiona podeszwa; S3 — wkładka metalowa, S3L i S3S — niemetalowa	jak S1
S4	zabudowana pięta, właściwości antyelektrostatyczne, pochłanianie energii w pięcie; szczelność całego buta	całogumowe lub całotworzywowe (np. kalosze)
S5, S5L, S5S	S4 + odporność na przebicie + urzeźbiona podeszwa	jak S4
S6	S2 + wodoodporność całego obuwia (WR)	jak S1
S7, S7L, S7S	S3 + wodoodporność całego obuwia (WR)	jak S1

Symboli cech obowiązkowych w danej klasie nie powtarza się na etykiecie. Dlatego na bucie S1 nie ma litery A (antyelektrostatyczność) ani E (pochłanianie energii w pięcie).

Jaką klasę i jakie oznaczenie dobrać do zagrożenia?

Dobór zaczyna się od listy zagrożeń dla stóp na stanowisku, a kończy na oznaczeniu. Klasa (S1–S7) załatwia zestaw podstawowy, a litery po klasie — np. SR, FO, HRO, CI — odpowiadają na zagrożenia dodatkowe.

Zagrożenie na stanowisku	Wymagana cecha obuwia	Czego szukać na etykiecie
Upadek ciężkiego przedmiotu na palce, przygniecenie	podnosek badany energią 200 J i siłą ściskającą 15 kN	każde obuwie bezpieczne: SB, S1–S7
Uderzenie w śródstopie, za podnoskiem	ochrona śródstopia (badanie energią 100 J)	M
Gwoździe, wióry, ostre odpady na podłożu	odporność spodu na przebicie (siła 1100 N)	S1P, S3, S5, S7 albo warianty z literą L lub S
Ostre przedmioty cieńsze niż gwóźdź testowy 3 mm	wkładka metalowa	P: S1P, S3, S5, S7 (bez liter L i S)
Mokre podłoże, deszcz, rozlane ciecze	cholewka o ograniczonej przepuszczalności i absorpcji wody	S2, S3 (symbol WPA)
Długa praca w wodzie lub błocie	wodoodporność całego buta albo obuwie całotworzywowe	S6, S7 (WR) albo S4, S5
Śliskie, zatłuszczone posadzki	dodatkowe badanie poślizgu na płytce ceramicznej z gliceryną	SR
Kontakt podeszwy z paliwami (rafinerie, warsztaty)	odporność podeszwy na paliwa	FO
Gorące podłoże: asfalt, odlewnie, prace dekarskie z palnikiem	odporność podeszwy na kontakt z gorącem (300°C przez 60 s)	HRO
Chodzenie po gorących powierzchniach	izolacja spodu od ciepła (badanie przy 150°C)	HI
Chłodnie, praca zimą na zewnątrz	izolacja spodu od zimna (badanie przy -17°C)	CI
Częste wchodzenie po drabinach	obcas i urzeźbienie w części środkowej podeszwy	LG
Praca na kolanach, ścieranie noska	odporna na ścieranie nakładka na nosek	SC
Ostre krawędzie przy cholewce (stal zbrojeniowa, złom)	odporność cholewki na przecięcie	CR
Ładunki elektrostatyczne	właściwości antyelektrostatyczne	S1–S7 (w SB tylko z symbolem A)
Prace pod napięciem	obuwie elektroizolacyjne	EN 50321-1 — to inna norma niż EN ISO 20345

Wartości badań i przykłady zastosowań pochodzą z reguły DGUV 112-191 „Benutzung von Fuß- und Knieschutz” (wydanie z grudnia 2025 r.), która streszcza wymagania norm EN ISO 20345, 20346 i 20347. Strefy zagrożone wybuchem i strefy EPA w elektronice to osobny temat — opisujemy go w poradniku obuwie ESD a antystatyczne.

Kiedy wybrać obuwie bezpieczne S3, a kiedy wystarczy S1 lub S1P?

Obuwie bezpieczne S3 jest właściwe tam, gdzie jednocześnie występują woda lub wilgoć, ostre przedmioty na podłożu i nierówny teren. Jeśli brakuje któregoś z tych zagrożeń, wystarczy niższa klasa: S1 na suchą posadzkę, S1P przy ryzyku przebicia bez wody, S2 przy wodzie bez ryzyka przebicia.

Cztery pytania porządkują wybór:

1. Czy na podłożu mogą leżeć gwoździe, wióry, szkło, druty? Jeśli tak — potrzebna jest odporność na przebicie: S1P, S3, S5 lub S7.
2. Czy but ma kontakt z wodą? Zachlapania i mokra posadzka to S2 lub S3. Stanie w wodzie lub błocie to S6, S7 albo obuwie całotworzywowe S4, S5.
3. Czy teren jest nierówny, grząski, zabłocony? Urzeźbioną podeszwę gwarantują klasy S3, S5 i S7. W pozostałych klasach norma nie stawia wymagań co do bieżnika.
4. Jakie zagrożenia dodatkowe wynikają z oceny ryzyka? Tu wchodzą litery z tabeli powyżej: SR, FO, HRO, HI, CI, M, LG.

Wyższa klasa nie jest automatycznie lepsza. Rozporządzenie w sprawie ogólnych przepisów BHP wymaga, aby środki ochrony indywidualnej dobierać z uwzględnieniem warunków w danym miejscu pracy, wymagań ergonomii i stanu zdrowia pracownika (załącznik nr 2, § 1 pkt 2).

Formę buta dobierz osobno: do pracy w terenie i przy ryzyku urazu kostki sprawdzają się trzewiki bezpieczne, na hale i do magazynów — półbuty bezpieczne, a do pracy w wodzie — kalosze bezpieczne klas S4 i S5.

Co zmieniło się na etykiecie: EN ISO 20345:2011 a EN ISO 20345:2022?

Najważniejsze zmiany wydania z 2022 r. widoczne na etykiecie: zniknęły symbole SRA, SRB i SRC, wkładki niemetalowe dostały własne oznaczenia PL i PS, symbol WRU zastąpiono symbolem WPA, odporność podeszwy na paliwa (FO) przestała być obowiązkowa i doszły klasy S6 oraz S7.

Cecha	Etykieta według wydania 2011	Etykieta według wydania 2022
Odporność na poślizg	SRA (płytka ceramiczna + roztwór detergentu), SRB (stal + gliceryna), SRC (oba badania)	badanie na płytce ceramicznej z roztworem detergentu jest wymaganiem podstawowym — bez symbolu; dodatkowe badanie na płytce ceramicznej z gliceryną: SR
Odporność na przebicie	P — bez rozróżnienia materiału wkładki, gwóźdź 4,5 mm	P — wkładka metalowa (gwóźdź 4,5 mm); PL — niemetalowa, gwóźdź 4,5 mm; PS — niemetalowa, gwóźdź 3 mm
Odporność cholewki na wodę	WRU	WPA
Odporność podeszwy na paliwa	obowiązkowa w klasach S1–S5	cecha dodatkowa, oznaczana FO
Wodoodporność całego buta	symbol WR dopisywany do klasy (np. S3 WR)	nowe klasy: S6 = S2 + WR, S7 = S3 + WR
Nowe cechy dodatkowe	—	SC (nakładka na nosek), LG (przyczepność na drabinie)

Na rynku są oba systemy oznaczeń. Odniesienie do normy EN ISO 20345:2011 wycofano z Dziennika Urzędowego UE 11 listopada 2024 r. (decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2023/941, załącznik II), ale certyfikat badania typu UE jest ważny do pięciu lat (rozporządzenie (UE) 2016/425, załącznik V pkt 6.1). Według producentów certyfikaty wydane według wydania z 2011 r. zachowują ważność do daty wygaśnięcia. Jednostka notyfikowana śledzi jednak zmiany stanu wiedzy technicznej i może uznać, że typ wymaga dalszego badania (załącznik V pkt 7.1).

Aktualny wykaz norm zharmonizowanych — decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2026/1279 z 12 czerwca 2026 r. — wymienia EN ISO 20345:2022 razem ze zmianą EN ISO 20345:2022/A1:2024. W katalogu Polskiego Komitetu Normalizacyjnego odpowiada im PN-EN ISO 20345:2022-09 ze zmianą A1:2024-07, obie ze statusem „aktualna”.

Oznaczeń SRC i SR nie da się przeliczyć jedno na drugie — pochodzą z różnych badań. Porównuj buty certyfikowane według tego samego wydania normy.

Wkładka metalowa czy niemetalowa — P, PL czy PS?

Wkładka metalowa (P) lepiej chroni przed cienkimi, ostrymi przedmiotami. Wkładka niemetalowa (PL lub PS) może osłaniać całą powierzchnię stopy, jest bardziej elastyczna i izoluje od zimna i ciepła. Spośród wkładek niemetalowych bardziej wymagające badanie przechodzi PS — gwoździem 3 mm, a nie 4,5 mm.

Według reguły DGUV 112-191 w klasach S3, S5 i S7 bez dodatkowej litery wkładka jest zawsze metalowa, dlatego symbolu P się przy nich nie dopisuje. Litera L (S3L) oznacza wkładkę niemetalową typu PL, litera S (S3S) — typu PS.

• Wkładka metalowa: siła potrzebna do przebicia spodu w żadnym z czterech punktów pomiaru nie może być mniejsza niż 1100 N. Ograniczenie konstrukcyjne: przy krawędzi podeszwy zostaje niechroniony pas.
• Wkładka niemetalowa PL: przy sile 1100 N gwóźdź 4,5 mm nie może przebić spodu.
• Wkładka niemetalowa PS: średnia z czterech pomiarów gwoździem 3 mm nie może być niższa niż 1100 N, a żaden wynik — niższy niż 950 N.

Reguła DGUV 112-191 zaleca wkładkę metalową tam, gdzie trzeba liczyć się z przedmiotami cieńszymi niż gwóźdź testowy 3 mm, i odnotowuje przypadki przebicia wkładek niemetalowych gwoździem cieńszym niż 4,5 mm. Tam, gdzie na podłożu mogą leżeć gwoździe lub druty cieńsze niż 3 mm, właściwym wyborem jest więc S3 z wkładką metalową. Jeśli ocena ryzyka dopuszcza wkładkę niemetalową, S3S przechodzi badanie cieńszym gwoździem niż S3L.

Materiału podnoska norma również nie narzuca. Porównanie konstrukcji stalowej i kompozytowej na przykładzie jednego producenta znajdziesz we wpisie Portwest Steelite czy Compositelite.

Czym różni się obuwie bezpieczne od ochronnego i zawodowego?

Różni je podnosek. Obuwie bezpieczne (EN ISO 20345, litera S) ma podnosek badany energią 200 J i siłą 15 kN. Obuwie ochronne (EN ISO 20346, litera P) — 100 J i 10 kN. Obuwie zawodowe (EN ISO 20347, litera O) nie musi mieć podnoska.

Pozostałe cechy — antyelektrostatyczność, odporność na wodę, na przebicie, na poślizg — występują we wszystkich trzech normach i mają te same symbole. Stąd bliźniacze klasy: S3, P3 i O3. Jeśli obuwie zawodowe ma wbudowany nosek, nie podlega on wymaganiom ochronnym — z reguły służy tylko nadaniu kształtu, więc takiego buta nie wolno traktować jak obuwia bezpiecznego.

Obuwie zawodowe jest właściwe tam, gdzie ocena ryzyka nie wykazuje zagrożenia zgnieceniem lub uderzeniem w palce, a potrzebna jest np. odporność na poślizg. Klasy i zastosowania opisujemy we wpisie obuwie zawodowe EN ISO 20347 (OB, O1–O7).

Kiedy pracodawca musi zapewnić obuwie bezpieczne?

Wtedy, gdy zagrożeń dla stóp nie da się uniknąć ani wystarczająco ograniczyć organizacją pracy lub środkami ochrony zbiorowej (załącznik nr 2 do rozporządzenia w sprawie ogólnych przepisów BHP, § 1 pkt 1). Pracodawca dostarcza środki ochrony indywidualnej nieodpłatnie (art. 237⁶ § 1 Kodeksu pracy) i sam ustala, jakie są niezbędne na danym stanowisku (art. 237⁸ § 1).

Przepisy nie wskazują klasy obuwia ani numeru normy. Rozporządzenie w sprawie ogólnych przepisów BHP (załącznik nr 2 w brzmieniu obowiązującym od 20 listopada 2021 r.) określa sposób postępowania:

• środki ochrony indywidualnej dobiera się odpowiednio do zagrożeń określonych na podstawie oceny ryzyka zawodowego (§ 1 pkt 2);
• przed zakupem pracodawca powinien ocenić, czy środki spełniają te wymagania: przeanalizować zagrożenia, określić cechy, jakie musi mieć środek ochrony, i porównać je z cechami produktów dostępnych na rynku (§ 5 ust. 1);
• przy ustalaniu niezbędnych środków uwzględnia wskazania z tabel nr 1–3 (§ 6);
• środki wymienia się zgodnie ze wskazaniami producenta lub w razie utraty właściwości ochronnych, a ich stan jest okresowo sprawdzany i dokumentowany (§ 3 ust. 3).

Tabela nr 2 tego załącznika podaje przykładowe prace, w których dana ochrona „może być wymagana”. Obuwie z noskami ochronnymi łączy m.in. z pracami na placach budowy i w magazynach, pracami na dachu, transportem i magazynowaniem oraz wyburzaniem. Obuwie „z oporem penetracyjnym” — z robotami drogowymi, wyburzaniem, szalunkami i robotami leśnymi. Obuwie przeciwpoślizgowe — z robotami na śliskich powierzchniach i w wilgotnym środowisku.

Środki ochrony indywidualnej muszą spełniać wymagania dotyczące oceny zgodności (art. 237⁶ § 3 Kodeksu pracy). Dla obuwia oznacza to oznakowanie CE, instrukcję producenta i deklarację zgodności UE. Jak przełożyć zagrożenia na wymagane cechy, pokazujemy w poradniku ocena ryzyka zawodowego a dobór ŚOI.

Checklista: co sprawdzić przed zamówieniem obuwia bezpiecznego

1. Spisz zagrożenia dla stóp z oceny ryzyka: upadek przedmiotów, przebicie, woda, poślizg, temperatura podłoża, paliwa i oleje, elektryczność statyczna.
2. Do każdego zagrożenia dopisz wymaganą cechę i symbol z tabeli. Dopiero z tej listy wynika klasa.
3. Zdecyduj o wkładce: metalowa (P), niemetalowa PL albo PS. Przy gwoździach i drutach cieńszych niż 3 mm — metalowa (zalecenie reguły DGUV 112-191).
4. Poproś dostawcę o instrukcję producenta i deklarację zgodności UE. Szukaj normy z rokiem wydania: EN ISO 20345:2022 (ewentualnie z A1:2024) albo EN ISO 20345:2011.
5. Odczytaj etykietę: znak CE, rozmiar, producent, oznaczenie typu, rok i miesiąc produkcji, norma z rokiem, klasa i symbole dodatkowe.
6. Zaplanuj kontrolę stanu i wymianę zgodnie z instrukcją producenta oraz sposób jej dokumentowania.

Pełną listę dokumentów, których warto wymagać od sprzedawcy, znajdziesz we wpisie deklaracja zgodności UE i dokumentacja ŚOI.

Typowe błędy przy doborze obuwia bezpiecznego

• „S3 dla wszystkich”. Jedna klasa dla całego zakładu oznacza, że część osób nosi obuwie cięższe i mniej przewiewne, niż wymaga ich stanowisko.
• Wybór po klasie, bez liter dodatkowych. Klasa S3 nie mówi nic o odporności podeszwy na gorące podłoże (HRO), na paliwa (FO) ani o izolacji od zimna (CI).
• Utożsamianie S2 i S3 z butem wodoodpornym. W tych klasach badana jest cholewka (WPA). Wodoodporność całego buta to WR, czyli klasy S6 i S7.
• Zakładanie, że wkładka niemetalowa zatrzyma każdy gwóźdź. Typ PL jest badany gwoździem 4,5 mm.

Podstawa prawna i źródła

• Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. — Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 1245) — art. 237⁶ § 1 i 3, art. 237⁸ § 1 — tekst jednolity w ISAP.
• Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (t.j. Dz.U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650, z późn. zm.) — tekst w ISAP; załącznik nr 2 w brzmieniu nadanym rozporządzeniem z 4 listopada 2021 r. (Dz.U. z 2021 r. poz. 2088) — § 1, § 3 ust. 3, § 5, § 6, tabela nr 2 — tekst w ISAP.
• Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/425 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie środków ochrony indywidualnej — załącznik V pkt 6.1 i 7.1 — tekst w EUR-Lex.
• Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2026/1279 z dnia 12 czerwca 2026 r. w sprawie norm zharmonizowanych dotyczących środków ochrony indywidualnej (uchyla decyzję (UE) 2023/941) — załącznik I: EN ISO 20345:2022 i EN ISO 20345:2022/A1:2024 — tekst w EUR-Lex.
• Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2023/941 z dnia 2 maja 2023 r. — załącznik II: data wycofania odniesienia do EN ISO 20345:2011 (11.11.2024) — tekst w EUR-Lex.
• PN-EN ISO 20345:2022-09 Środki ochrony indywidualnej — Obuwie bezpieczne, ze zmianą PN-EN ISO 20345:2022-09/A1:2024-07; PN-EN ISO 20346:2022-09 (obuwie ochronne); PN-EN ISO 20347:2022-09 (obuwie zawodowe); PN-EN 50321-1:2018-05 (obuwie elektroizolacyjne) — status „aktualna” w wyszukiwarce norm PKN.
• DGUV Regel 112-191 „Benutzung von Fuß- und Knieschutz”, wydanie z grudnia 2025 r., Deutsche Gesetzliche Unfallversicherung — rozdziały 4.7–4.22, załączniki 3 i 4 (kategorie, symbole, parametry badań) — publikacja DGUV. To niemieckie wytyczne, nie przepis polskiego prawa.
• CIOP-PIB, „Poradnik do samodzielnej kontroli stanu technicznego środków ochrony indywidualnej”, Warszawa 2010, rozdz. 7 (obuwie) — PDF.
• Informacje producentów obuwia o zmianach w wydaniu z 2022 r.: Safety Jogger — EN ISO 20345:2022, ATLAS — EN ISO 20345:2022.

Najczęstsze pytania

Co oznacza S3S i S3L na bucie?

To obuwie klasy S3 według EN ISO 20345:2022 z niemetalową wkładką chroniącą przed przebiciem. Litera S oznacza wkładkę typu PS, badaną gwoździem o średnicy 3 mm. Litera L oznacza wkładkę typu PL, badaną gwoździem 4,5 mm. Samo „S3” bez dodatkowej litery oznacza wkładkę metalową. Spośród wkładek niemetalowych bardziej wymagające badanie przechodzi S3S, ale przy przedmiotach cieńszych niż 3 mm reguła DGUV 112-191 zaleca wkładkę metalową.

Czy podnosek kompozytowy chroni tak samo jak stalowy?

Wymaganie jest jedno dla wszystkich materiałów: w obuwiu bezpiecznym podnosek przechodzi badanie uderzeniem o energii 200 J i ściskaniem siłą 15 kN. Norma EN ISO 20345 nie narzuca materiału. Podnoski niemetalowe są dodatkowo badane po starzeniu chemicznym i termicznym. Po silnym uderzeniu stan podnoska ocenia się według instrukcji producenta — niezależnie od tego, z czego jest wykonany.

Czy można jeszcze kupować obuwie oznaczone według normy z 2011 r.?

Tak, dopóki ważny jest certyfikat badania typu UE danego modelu. Odniesienie do EN ISO 20345:2011 wycofano z wykazu norm zharmonizowanych 11 listopada 2024 r., ale certyfikat jest ważny do pięciu lat od wydania (rozporządzenie (UE) 2016/425, załącznik V pkt 6.1). Dlatego na rynku nadal są buty z oznaczeniami SRC i WRU. Poproś dostawcę o aktualną deklarację zgodności UE.

Czy obuwie S3 chroni przed porażeniem prądem?

Nie. Obuwie klas S1–S7 jest antyelektrostatyczne: jego rezystancja mieści się między 100 kΩ a 1000 MΩ, żeby odprowadzać ładunki elektrostatyczne. Nie jest to izolacja. Do prac pod napięciem i w pobliżu części czynnych służy obuwie elektroizolacyjne według EN 50321-1 (w Polsce PN-EN 50321-1:2018-05), dobierane do napięcia instalacji.

Czy do obuwia bezpiecznego można włożyć własne wkładki ortopedyczne?

Tylko takie, które producent przewidział dla danego modelu. Wkładka jest częścią badanego układu: wpływa na rezystancję elektryczną buta i na wolną przestrzeń pod podnoskiem. Reguła DGUV 112-191 wskazuje, że po włożeniu wkładki innej niż objęta badaniem typu certyfikat badania typu UE przestaje obejmować taki but. Zapytaj dostawcę o wkładki dopuszczone do konkretnego modelu.

Jak często trzeba wymieniać obuwie bezpieczne?

Przepisy nie podają liczby miesięcy. Według załącznika nr 2 do rozporządzenia w sprawie ogólnych przepisów BHP (§ 3 ust. 3) środki ochrony indywidualnej wymienia się zgodnie ze wskazaniami producenta lub w razie utraty właściwości ochronnych, a ich stan jest okresowo sprawdzany i dokumentowany. Poradnik CIOP-PIB do samodzielnej kontroli stanu technicznego ŚOI opisuje, jak sprawdzać podeszwy, szwy, zapięcia i podnoski obuwia.

Podsumowanie

Klasa obuwia bezpiecznego wynika z listy zagrożeń, a nie z branży: S1 na suche posadzki, S1P przy ryzyku przebicia, S2 przy wodzie, S3 przy wodzie, przebiciu i nierównym terenie, S6 i S7 przy pracy w wodzie. Litery dodatkowe — SR, FO, HRO, CI, M — odpowiadają na pozostałe zagrożenia. Na etykiecie sprawdzaj rok wydania normy: buty według EN ISO 20345:2011 i EN ISO 20345:2022 mają inne symbole poślizgu, przebicia i wodoodporności.

Dobierasz obuwie dla zespołu? Zobacz obuwie bezpieczne w ventabe bhp albo wyślij listę stanowisk przez formularz wyceny — odpowiadamy w 24 h. Terminy wymiany obuwia i wydania ŚOI dla pracowników możesz prowadzić w SafeDesk.pl: rejestr pracowników i stanowisk, wydania ŚOI, terminy wymiany, przypomnienia, zapytania i wyceny.